GÜVERCİNGİLLER ( COLUMBIDAE )
Columbiformes takımı iki alt takıma ayrılmaktadır. Bunlardan biri
Columbae, diğeri ise
Pterocletes’dir. Columbae alt takımı ise iki familyadan meydana
gelmektedir. Bunlardan ilki Columbidae diğeri ise Raphidae’dir.
Konumuzu oluşturan Columbidae familyasının güvercin ve kumruları da içine
alan bir çok alt familyası bulunmaktadır. Columbidae familyası içine dahil
olan 250’den fazla kuş türü bugün dünyanın kutuplar hariç hemen her yerine
dağılmış olarak yaşamaktadır. Toplu halde yaşama eğiliminde olan
kuşlardır.
Ülkemizde Columbidae familyasının üyelerinden sadece 7 tanesine doğal
olarak rastlanmaktadır. Bu araştırma ülkemizde rastlanan 7 türü tanıtmayı
amaçlamaktadır. Bu 7 türü tanıtmadan önce Columbidae familyasının bazı
özellikleri üzerinde durmak istiyoruz.
GÜVERCİNGİLLERİN GENEL YAPISI
Bu gruba giren kuşların çoğu orta irilikte, küçük ve yuvarlak başlı, kısa
ayaklı, uzun ve sivri kanatlı kuşlardır. Yerde beslenmeye uyarlanmış bir
vücut yapıları bulunan bu kuşlar iyi uçucudurlar.
Güvercingillerin gaga biçimleri beslenme alışkanlıklarına göre değişiklik
göstermektedir. Güvercingiller genellikle tane ( tohum ) ile beslenen
kuşlardır. Ancak yurdumuzda bulunmayan ve meyve ile beslenen bazı türleri
de vardır. Tane ile beslenen türlerde gaga, uzun ve incedir. Meyve ile
beslenenlerde ise gaga kalın ve papağanlarınkine benzer
şekilde
ucu kancalıdır.
Güvercingillerde yemek borusunun üzerinde yer alan ve besinleri depolamaya
yarayan bir kursak bulunmaktadır. Ağızlarında diş gibi kesici ve öğütücü
organları bulunmadığından güvercinler yediklerini direkt olarak
kursaklarına gönderirler. Besinlerin depolanma ve sindirilme işlemi
kursakta başlar ve tohumları öğütebilecek kadar gelişmiş olan taşlıkta
devam eder. Tohumla beslenen güvercingillerde bağırsak uzundur. Meyve ile
beslenenlerde ise daha kısadır.
Güvercingillerde bahar ayları ile birlikte çiftleşme ve yumurtlama dönemi
başlar. Erkek güvercinler kendi üreme bölgelerini diğer erkeklere karşı
koruma eğilimindedirler. Genellikle erkek kuş kendi üreme bölgesinde
öterek dişi kuşu buraya çeker ve çiftleşirler. Dişi kuş, türe göre
değişmekle birlikte genellikle iki tane yumurta yapar. Yuva yeri seçimi
ağaç dalları üzeri, ağaç ve kaya kovukları, hatta toprak üzerine bile
olabilmektedir. Güvercin yuvaları, diğer bazı kuşlarla
karşılaştırıldığında son derece basittir. Çalı çırpıdan oluşan ufak bir
yığınak şeklindedir.
Dişi ve erkek kuş nöbetleşe olarak kuluçkaya yatarlar. Kuluçka süresi
ortalama 15 gün kadardır. Yavrular yumurtadan çıktıklarında tüysüz ve
gözleri kapalıdırlar. Yavrunun bakımı da gene ana ve baba kuş tarafından
ortaklaşa yürütülür. Yavrunun gözleri 5-6 gün içinde açılır. 1 aylık
olduklarında bütün tüyleri çıkmış ve uçabilecek hale gelmiş olurlar.
Başlangıçta yavrunun gagası yumuşaktır ve kendi kendine yem yiyemez ve ana
ve babası tarafından beslenir. Gaganın sertleşmesi 40 gün kadar
sürmektedir. Bu sürenin sonunda yavru kuş kendi başına beslenebilecek ve
tam olarak uçabilecek konuma gelmektedir.
GÜVERCİNGİLLERİN FARKLI ÖZELLİKLERİ
Güvercin, insanoğlunun evcilleştirdiği ilk kuş olma özelliğini
korumaktadır. Dolayısıyla güvercin yetiştiriciliğinin tarihi de oldukça
eskilere kadar gitmektedir. Güvercingilleri diğer kuşlardan ayıran bazı
önemli özellikler bulunmaktadır. Bunların başında, su içme şekilleri ve
yavru besleme özellikleri gelmektedir.
SU İÇME ŞEKİLLERİ
Güvercingillerde su içme şekli diğer bir çok kuştan farklıdır. Diğer
kuşlar, bir yudum su alıp kafalarını yukarı doğru kaldırarak suyu
yutarlar. Kuşlarda burun delikleri ile gagaları arasını kapatabilecek bir
yapı bulunmaz. Bu nedenle
kuşlar, vakum oluşturup suyu ememezler. Suyu gırtlaklarına iletebilmek
için kafalarını yukarı kaldırma gereksinimi duyarlar. Ancak
güvercingiller, burun deliklerini de suya daldırırlar ve yemek borusundaki
kasların yardımı ile vakum oluşturarak aynı memelilerde olduğu gibi suyu
emerek içerler. Bu özellik sadece güvercingiller familyasına ait kuşlarda
bulunmaktadır. Bu özellikleri nedeni ile güvercinlerin içecekleri su
kaynaklarının ya da su kaplarının gaga ve burun deliklerini
daldırabilecekleri derinlikte olmaları gerekir.
GÜVERCİN SÜTÜ SALGISI
Bütün kuşlar içinde yalnızca Columbidae ( güvercingiller ) üyelerinde
rastlanan benzersiz bir özellik yavruların beslenmesi için “güvercin sütü”
adı verilen bir salgının salgılanmasıdır. Yavrular yumurtadan çıktıktan
sonra yaklaşık bir hafta süre ile bu salgı ile beslenirler. Daha sonra ana
ve babalarının kursaklarında öğüttükleri yarı sindirilmiş besinle
beslenmeye geçerler. Yavru kuş gagasını ebeveynlerinin ağzının içine sokar
ve ebeveynlerinin kusmasını sağlayarak bu salgıyı alır.
Güvercinin beynin altında bulunan hipofiz bezinin salgıladığı prolaktin
adı verilen bir hormon, bu salgı mekanizmasını harekete geçirmektedir.
Kursak çeperinden salgılanan bu besleyici maddenin bileşimi memelilerdeki
süte oldukça yakındır. Halk arasında “kuş sütü” olarak bilinen bu salgı,
güvercinlerde sadece kuluçka dönemi sonuna doğru yaklaşık bir hafta süre
ile salgılanan bir maddedir.
GÜVERCİNGİLLERİN YURDUMUZDA
BULUNAN ÜYELERİ
250’den fazla üyesi bulunan güvercingiller ailesinin yurdumuzda sadece 7
türü doğal olarak yaşamaktadır. Bu 7 türden biri göçmen, diğerleri
yerli kuştur. Evcil güvercini de dahil edersek 8 tür olduğunu
söyleyebiliriz. Bu türleri Türkçe, Latince ve İngilizce ve Almanca adları
ile şu şekilde sıralayabiliriz.
1) Kaya Güvercini ( Columba livia ) ( Rock Dove ) ( Felsentaube )
2) Tahtalı ( Columba palumbus ) ( Woodpigeon ) ( Ringeltaube )
3) Gökçe Güvercin ( Columba oenas ) ( Stock Dove ) ( Hohltaube )
4) Evcil Güvercin ( Columba domestica )
5) Kumru ( Streptopelia decaocto ) ( Collared Dove ) ( Türkentaube )
6) Küçük Kumru ( Streptopelia senegalensis ) ( Palm Dove) ( Palmtaube )
7)
Üveyik ( Streptopelia turtur ) ( Turtle Dove ) ( Turteltaube )
8) Doğu Üveyiği ( Streptopelia orientalis ) ( Rufous Turtle
Dove )
KAYA GÜVERCİNİ ( Columba Livia )
Evcil güvercinlerin atası olduğu kabul edilmektedir. Görünüş olarak evcil
güvercinlere benzer. Gövdesi kurşuni mavidir. Kanatlar açık kurşuni mavi
olup üzerinde iki tane siyah şerit ( çubuk ) bulunur. Boyun yanları yanar
döner erguvani ve yeşil renktedir. Kuyruk tüylerinin ucu siyahtır. Kuyruk
üstü tüyleri beyaz ya da açık gridir. Kanat altları beyazdır. Gaga siyah,
ayaklar kırmızı, tırnaklar siyah, göz rengi koyu portakal, kırmızı, göz
halkası sarıdır. Boyu 32 cm’dir.
Kırlarda, tarlalarda kaya kovuklarında yaşar. Dünyada en yaygın olan
güvercin türüdür. Bu türün şehirlere adapte olmuş bir grubu “şehir
güvercini” adı ile anılır. Cami avlularında, şehir meydanlarında büyük
gruplar halinde karşılaştığımız bu güvercinler, son yıllarda evlerin
çatılarına ve balkonlarına kadar yayılmışlardır.
Kaya güvercinlerinde eşlerin birbirine bağlılığı ömür boyu devam eder.
Dişi kuş iki yumurta yapar. Yılda üç kez kuluçkaya yattıkları olur.
Kuluçka süresi 18 gündür. Yavrular 1 ay içinde yem yiyebilecek ve
uçabilecek hale gelirler. Yavruların eşeysel olgunluğa erişmeleri 6 ay
kadar sonra olur.
TAHTALI ( Columba Palumbus )
Güvercinlerin en irisidir. Boynun iki yanında ve kanatlarında beyaz
bantlar bulunur. Boyundaki beyaz bant sadece erişkin kuşlarda vardır. Genç
kuşlarda henüz oluşmamıştır. Özellikle uçarken kanadında bulunan beyaz
şerit ile kolayca ayırt edilebilir. Boyun kısmı parıltılı yeşil, göğüs
kısmı erguvani ve kanat uçları siyahtır. Kuyruk diğer güvercinlere göre
daha uzundur. Gaga sarı, bacaklar kırmızıdır. Boyu 40 cm kadardır ve sert
kanat vuruşları ile uçar.
Yapraklı ve iğneli yapraklı ormanlarda, dağlık alanlarda yaşar. Meşe
palamudu ormanlarında sık rastlanır. Yurdumuzda ormanlık ve ağaçlı bütün
bölgelerinde bulunur. Yuvasını ağaç dalları arasına, ağaç kovuklarına
yapar. Dişi kuş 2 yumurta bırakır. Kuluçka süresi 15 – 18 gündür. Yılda
iki kere kuluçkaya yatar. Yavrular 1 aylık olduklarında yem yer ve
uçabilirler. Yavrular ikinci yaşın ortalarında eşeysel olgunluğa
ulaşırlar. Bu kuşlarda yuvayı erkek kuş hazırlamaktadır. Eş seçimi
sezonluktur. Her sezonda yeni eş edinilir.
GÖKÇE GÜVERCİN ( Columba
Oenas )
Görünüş olarak kaya güvercinine benzer. Ancak rengi daha koyu mavi ve
kurşunidir. Göğüs koyu erguvanidir. Kuyruk sokumunda beyazlık bulunmaz.
Kanatları üzerindeki siyah şeritler ( kolon ) daha incedir. Kuyruk
ucundaki siyah bant ise daha geniştir. Boyu 33 cm’dir. Gaganın dip kısmı
kırmızı, uca doğru sarımsı, ayaklar ise kırmızıdır. Gözü koyu renklidir.
Ağaç,
kaya ve toprak kovuklarına yuva yapar. Yaşlı ormanları sever. Kışın açık
arazide bulunur. Yılda üç kez aynı yuvada kuluçkaya yatar. Kuluçka süresi
17 gündür. Yavruları 25 günde yem yiyebilecek hale gelirler. Eş seçimi
sezonluktur.
Her türlü tane ve tohumla beslenen bu güvercine, yurdumuzun Orta Anadolu,
Akdeniz ve Güneybatı Anadolu bölgelerinde devamlı rastlanırken, Karadeniz
ve Kuzeybatı Anadolu bölgelerinde yaz göçmeni olarak görülür.
EVCİL GÜVERCİN ( Columba
Domestica )
Değişikliği sevmemeleri, yuvalarına ve eşlerine olan bağlılıkları, yön
bulma konusundaki ustalıkları onların belli yerlere kolayca alışmalarını
sağlamıştır. Gerek bu özellikleri gerekse farklı bazı nitelikleri bu
kuşların insanlar tarafından benimsenmesine ve yetiştirilmelerine neden
olmuştur.
Tüm dünyada farklı amaç ve eğilimlerle beslenen evcil güvercinlerin dünya
üzerinde 800 kadar farklı ırkı olduğu bilinmektedir. Tüm bu ırklar farklı
renk, büyüklük ve özelliklere sahiptir. Bu ırklardan 30 kadarı ülkemizde
de yetiştirilmektedir.
Ülkemizde en yaygın olarak yetiştirilen ırk “Taklacı” veya “Mardin” adı
ile bilinen kuşlardır. Bunun dışında, Adana, Ankut, Atlas, Azman, Bağdat,
Bango, Baska, Bayburt, Bayramlı, Bursa, Çakal, Dolapçı, Domino, Dönek,
Gökela, Hünkari, İskenderun, Karakan, Kelebek, Kumru, Mavibaş, Selçuk,
Tavuskuyruk, Trabzon, Trakya gibi ırklar bulunmaktadır. Her ırk kendi
içinde farklı özellikleri olan bireyleri barındırmaktadır. Örneğin Taklacı
ırkı içinde, Mavi ( gök ), Sabuni ( boz ), Arap, Miski, Çakmaklı, Beyaz,
Sarı, Şekeri, Kırmızı, Kahverengi ( çikolata ), Yanardöner, Zeytini gibi
alt bireyler yer almaktadır.
Evcil güvercinin atasının kaya güvercini ( Columba livia ) olduğu görüşü
Darwin de dahil olmak üzere çeşitli araştırmacılar tarafından
savunulmaktadır. Farklı bazı ortitologlar ( kuş bilimciler ) ise, evcil
güvercinin 2 veya 4 tür yabani güvercin türünün melezlenmesi ile ortaya
çıktığı görüşünü benimsemektedirler.
KUMRU ( Streptopelia Decaocto )
“Kolyeli Kumru” adı ile de bilinen bu kuş, güvercinden biraz küçüktür.
Boyu 31 cm kadardır. Genel olarak üzerinde kül rengi yada bej renkler
hakimdir. Boynunun gerisinde siyah bir çizgi bulunmaktadır. Bu nedenle
kolyeli kumru olarak da adlandırılmaktadır. Kanat telekleri koyu gri,
kuyruk telekleri ise sırtının rengindedir. Gaga gri, ayaklar ise
kırmızıdır.
Göz
beyaz ya da açık gridir.
İnsana yakın bir kuştur. Şehirlerde ve diğer yerleşim yerlerinde
insanlarla birlikte yaşamayı sever. Ağaç üstlerine, elektrik ve telefon
direklerine, çatı kenarlarına yuva yapar. Yaptığı yuvalar oldukça
özensizdir. Dişi kuş yuvaya iki yumurta bırakır. Kuluçka süresi 15 gün
kadardır. Yılda üç defa kuluçkaya yatar. Yavrular 3 haftalık olduklarında
yem yiyebilecek ve uçabilecek hale gelirler. Bir yaşından itibaren eşeysel
olgunluğa erişen yavrular, sezonluk olarak eş seçerler. Yurdumuzda Doğu
Karadeniz sahili ile Doğ Anadolu’nun bazı yerleri haricinde her yerde
rastlanır. Taneler, tohum, böcek ve üzümümsü meyvelerle beslenir.
KÜÇÜK KUMRU ( Streptopelia Senegalensis )
Görünüş olarak üveyiği andırmaktadır. Boyu 26 cm olan bu kuşun
kuyruğu üveyiğe benzer. Kanat örtüleri ve sırtı beneksiz kızıl kahverengi,
kanat altı örtüleri gri-mavidir. Göğüsünün üst kısmında siyah benekler
bulunur. Gaga siyah, ayaklar kırmızıdır.
İnsanlarla birlikte bulunmayı sever. Yuvasını pencere kenarlarına, ağaç
dallarına, saçak çıkıntılarına yapar. Yaptığı yuvalar oldukça özensizdir.
Dişi kuş yuvaya iki yumurta bırakır. Kuluçka süresi 15 gün kadardır.
Yavrular 3 haftalık olduklarında yem yiyebilecek ve uçabilecek hale
gelirler. Bir yaşından itibaren eşeysel olgunluğa erişen yavrular,
sezonluk olarak eş seçerler. Yurdumuzda doğal olarak Güneydoğu Anadolu’da
bulunur. Diğer bölgelere buradan dağılmıştır.
ÜVEYİK ( Streptopelia Turtur )
Kolyeli Kumrudan biraz küçük olan bu kuşun boyu 28 cm’dir. Üveyik bir yaz
göçmenidir. Yurdumuza ilkbaharda gelir. Ülkemizde kuluçkaya yatar ve
yavrular. Daha sonra kışı geçirmek üzere Orta Afrika ve Güney Asya’ya
gider. Yurdumuzun hemen her bölgesinde görülür. Ürkek bir kuştur.
Kuş genel olarak kızılımsı pas rengindedir. Sırt ve kanat örtü tüyleri
koyu kahverengidir. Karın ve kuyruk altı tüyleri beyazdır. Kuyruk tüyleri
koyu gridir. Kuyruk tüylerin orta tüyler dışında kalanlarının uçları
beyazdır. Gaga koyu gri, bacaklar kirli kırmızıdır. Göz portakal
rengindedir. Sert ve hızlı uçar.

Ergen kuşlarda boyunun yanlarında enine üç tane dalgalı siyah şerit
bulunur. Bu siyah şeritlerin etrafı beyazdır. Genç kuşlarda bu şeritler
bulunmaz ve renk olarak daha kahverengine yakındırlar. Özellikle ötüş sesi
ile tanınan bir kuştur.
Ağaçlık geniş tarım alanlarında, orman kenarlarında, bağ ve bahçelerde
yaşar. Yuvasını ağaç dalları arasına veya sık çalılıklara yapar. Sıcak
bölgelerde yılda iki kez kuluçkaya yatar. Dişi kuş çalı çırpıdan oluşan
özensiz yapılmış yuvaya iki yumurta bırakır. Kuluçka süresi 15 gündür.
Yavrular üç haftalık olduklarında yem yiyebilecek ve uçabilecek hale
gelirler. Sezonluk olarak eş seçen bir kuştur.
DOĞU ÜVEYİĞİ ( Streptopelia Orientalis )
“Büyük Üveyik” adı ile de bilinen bu kuş, üveyikten biraz daha iricedir.
Boyu 33 cm’dir. Büyüklük olarak bir güvercini
andırır.
Yaşayışı, beslenmesi, üremesi aynı üveyiğe benzer. Renk olarak sırtı ve
kanatları daha koyu, üzerindeki lekeler daha büyükçedir. Kanatların altı
koyu gri, uçma teleklerinin uçları siyahtır. Kuyruk teleklerinin uçları
ise üveyikteki gibi beyaz değil gridir. Boyunda ergen kuşlarda bulunan
beyaz zemin üzerindeki siyah şeritler üveyiği oranla daha ince ve sayıca
daha fazladır.
Ülkemizde nadir olarak gözlenen kuşlardan birisidir. Ana vatanı Orta ve
Doğu Asya olan bu kuşa yurdumuzda sadece Doğu ve Güneydoğu Anadolu’da
rastlanmaktadır.
Yazan: Yavuz İŞÇEN
|